MESAJLAR

Ahmed Hulûsi

Ölümün soğuk nefesini hissettirdi yüz binlerle, milyonlarla insana; bir gece aniden…

Onbinlerle insanı bir anda çekip alıverdi yanına!

Âhiretlerini veripte satın aldıkları dünyalıkları çıkıverdi ellerinden!.. Belki imanları kaldı ellerinde, belki o bile değil!

Aniden geliverdi! Şimdi çok sevdikleri bile yanlarında değil!

Umutları vardı gece yatarken… Yarınları vardı… Yapacakları; hayalleri vardı…

Hepsi tuz buz oldu aniden!

Evsiz, ailesiz, üstsüz-başsız yüzbinler!

Hâlâ mı dünyalık için kavga… Hâlâ mı dünyalık için kırgınlık?

KARA BULUTLAR başladı çiselemeye!

İbret almayanların başına gelecek, daha büyük belâlar var herhâlde!

Anlayış özürlüler, kapsamını fark edemedi bu uyarıların:

“Biz, uyarıcıları gelmemiş hiçbir bölge halkını helâk etmedik. (Önce) hatırlatma olur! Biz haksızlık etmeyiz!” (26.Şu’arâ’: 208-209)

“Biz bir Rasûl oluşturup (bâ’s edip) onunla uyarmadıkça azap yaşatmayız!..” (17.İsra’: 15