MESAJLAR

Ahmed Hulûsi

Sevmek ve ne pahasına olursa olsun sevdiğini elde etmek!

İşte sorun burada!

Sana tasavvuf “elde etmeye çalış ne pahasına olursa olsun” demiyor!

Karşılık bekleyerek yaptığın iş veya verdiğin her şey, senin “ego”nu, varlığını besleyen en kuvvetli gıdadır!

Olmak için ölmek gerek!

Nefsini öldürmenin anlamı, nefsini kurban etmek, yani, “ben”inden geçmektir!

“Ben”le yaşamak en büyük yüktür!.. Neyini verirsen ver, “ben”ini vermedikçe eremezsin!

“Ben”ini yakıp, benliğini yok edecek tek şey de aşktır!

Aşk, hiçbir karşılık beklemeksizin karşındakini sevmektir; sevdiğine kendini kayıtsız şartsız, karşılık düşünmeksizin teslim etmektir!

Bilgi ile yola çıkar, sever aşık olursan, erirsin, yok olur, erersin! Eridiğinde ne sen kalırsın ne aşk!

Fâni fenâ bulmuştur; Bâkî Bekâsındadır!

Kesret karşılığı kullanılan vahdet kavramı da bir sembolden başka bir şey değildir!

Hayy, Bakıy, “Yefâlu mâ yürîd”, Müriyd Allâh’tır!..