MESAJLAR

Ahmed Hulûsi

Korkular…

Vehim…

İman!

İnsanın yaşamını kâbusa döndüren duygu, korku!..

Korkuyu oluşturan faktör vehim!..

Aklı pasifize edip, insanın içini daraltan; endişeler uyandıran, anını hakkıyla değerlendirmesiniengelleyen özellik vehim!

Doğru bildiğini yapmanı engelleyen, vehimden kaynaklanan korku, endişe ve şüphe…

Akıl, mantığını kullanamaz oluyor!

Vehim, var olmayanı var; var olanı yok; olması mümkün olmayanı olacak; olması kesin olanı, olmayacakmış gibi kabul ettiriyor bilince!

İmanın gereği ise…

Takdir edilmiş olanlar kesinlikle olacak; olmaması şansı yok; yazılmamış olanların da gerçekleşme şansı kesinlikle yok!

Yazılmış olanı, [her nerede veya nerene yazılmış ise(!)] kesinlikle yaşayacaksın; bundan kesinlikle kaçınma şansın yok! Yani, korkunun ecele faydası yok! İşte Kurân’ın “kadere iman” konusundaki ana fikri bu!

Eğer buna iman edersen, korkunu bir yana atar; “ben Allâh için yaratıldım, O isterse O yapar ve O dilediğini yapar” deyip; korkudan ve de vehmin hükmü altına girmekten kurtulursun!

Aklını başına alıp, bu gerçeklere iman ederek, vehmin hükmü altından kurtularak ilmin doğrultusunda yaşarsan, selâmete erersin!

Vehmin ve korkuların, arzuların, bedenselliğin, organların ön plana geçer; ve yaşamın bunlar üstüne kurulursa… O zaman da bunun sonuçlarını yaşarsın! Sonra da “inşâAllâh-maşaAllâh” ile kendini aldatırsın!

Artık, iman et ve yürü; aklı başında kaç gün yaşayacağını Allâh bilir!