SİSTEMİN SESLENİŞİ 2

Ahmed Hulûsi

Yutturamadım bilgisayarıma!

PC’de yazarken, yaptığım harf hatalarını düzeltme görevini yapan bir alt program var… Bu alt program, bir kelimeyi yanlış yazarsam, hemen ana programın devreye girip, kelimenin yanlış olduğu yolunda ikaz etmesini sağlıyor… Bende ise o alt programın çalışmasını sağlayan “mssp2_tr.lex” dosyası kayıp!.. Bu yüzden, yazarken yaptığım hataları, otomatik olarak görme imkânım yok…

Sordum bilgisayarcı arkadaşlara, onlar da bulamadı ki, bana yollasınlar!

Ben de hemen Türk zekâsını devreye sokup, olaya çözüm getirmeye çalıştım…

“mssp_tr.lex” dosyasının adını değiştirdim “rename” ile ve oraya “2”yi ilave ettim… Oldu “mssp2_tr.lex”!..

OLMADI!

PC’ye yutturamadım!.. Kandıramadım PC’yi!..

Lisanı hâl ile bana şöyle cevap verdi PC:

“Et beyinli sen de!.. Bol sıfırlı enflasyon beyinli!.. Zekân sıra beni kandırıp, çıkarına ulaşacağını sandın değil mi?..

İsim değiştirmekle, içerik değişmeyeceğini ne zaman anlayacaksın?..

İçerikte benim aradığım olmadıktan sonra, ne kadar isim değiştirirsen değiştir, arzuladığına kavuşamayacağını ne zaman anlayacaksın?..

Hiç mi aklın yok!

Ne kadar zeki olursan ol, akıllı olmadıkça hiçbir yere varamaz; sürünmekte devam edersin!

Sistemden akıllılar yarar sağlar!.. Zekiler ise nal toplar!..

İsmini “sûfi” koymakla, adamın içi, şuuru sûfi mi olur?..

İsmini “müslüman” koymakla, bilinci “İslâm’ı kabul etmiş” mi olur?..

İsmini “mütevekkil” koymakla, adam “tevekkül sahibi” midir?..

Adı “mümin” ise, “şuurunda iman mı vardır”?..

İçinden çıktığın ülkenin nüfusu, yüzde 99 Müslüman diyerek, insanlar, senin gibi beni de aldatmaya kalksa da; yüz binde kaç tane “iman ehli” ve kaç tane “İslâm Dini’ni anlayarak kabullenmiş” insan vardır?

Senin yazdıklarını “oku”duğunu sandığın insanlardan kaçı, yazdıkların istikametinde yaşamlarına yön verecek şekilde “oku”yorlar?

Sonra da, “Biz Ahmed Hulûsi’yi okuyoruz”, diyebiliyorlar?

Sen hiç, gül denmekle, devedikeninin yapı; şeker denmekle sulfatanın tad değiştirdiğini gördün mü?

Sen bu zekânla, ellerinle ürettiğin benim gibi bir PC’yi bile kandıramazken; kendini Yaratanı nasıl aldatıp; adını, “mümin”, “müslim” koymakla cennete gireceğini sanıyorsun!

Et beyinli!

Hormon yemekten, beyninin devreleri altüst olmuş!

Beyinsiz yaşam, genel yaşam tarzın olmuş!

Okuduğunu anlamadan, gereğini yaşamadan, jimnastik yapar gibi namaz kılarak, tanrını kandırmaya çalışıyorsun!

Günde 36 defa ölü kardeşinin çiğ etini yerken, oruçlu olduğunu iddia ediyorsun! Yamyamlık yaşam zevkin olmuşken, vahşileri eleştiriyor; onlara atıp-tutuyorsun!

Hayatında bir defa “Kelime-i Tevhid”i fark etmemiş; “Kelime-i şehâdet”in ülkesinden geçmemiş insanlara, “evliya”dan, mürşit, diyorsun!

Ne zaman anlayacaksın, içeriğin, kavramın önemli olup, ismin sonradan geldiğini?..

Ne zaman idrak edeceksin, isimlendirmekle, müsemmanın değişmeyeceğini?..

Ne zaman kavrayacaksın, yaşam düzeninin içeriğe göre sistemde gelişme gösterip; her birimin içeriğine göre sistemde yerini alacağını?..

Hâlâ anlamayacak mısın, “Ben şuyum” demekle “şöyle olunmayacağını”?..

Sen bu et beynini, en az benim inorganik beynim kadar bile çalıştırmadan, aklını kullanmadan, nasıl düşünebiliyorsun cennete girebileceğini?..

İşin gücün başkalarını adam(!) etmeye uğraşmak, onların kılık-kıyafetlerine şekil verip, devleti Müslüman etmeye çalışmak!!!

Be hey gâfil! “İslâm”ın bahçesinden geçmemiş, “iman”ın nelere, nasıl olması gerekliliğinin ucuna değmemiş bu içeriğinle; ismin ne olursa olsun, hiçbir yere varamayacağını ne zaman anlayacaksın?

“Âhir zamanda adı mümin, müslim olan bin kişinin bir mescidi dolduracağı hâlde, içlerinden birinde bile iman bulunmayacağı” yolundaki ALLÂH RASÛLÜ işaretini hiç mi dikkate almıyorsun?

Dünya nüfusunda, Müslümanların ilk defa Hristiyanları geçip, sayıları 1.5 milyara uzandığı yazıldıysa; sen, içeriğin bu sayıda mı olduğunu düşünüyorsun?

Aldatma kendini!

Kandırma kendini!

İçler acısı pişmanlığa salma kendini!

Tüm yaşamın, kelimede ve isimde geçti!

O yüzden bir defa bile “OKU”yamadın Kutsal Kitabı!..

O yüzden “OKU”yamadın Kur’ân-ı Kerîm’i!..

Hep kelimeden yola çıktın ve bu açmazın içine düştün!

Şunu anlayamadın!

İsimler, kelimeler yalnızca birer işaret levhalarıdır… Sen o işaret levhalarını yüklenip, kendini zengin sandın!

Ahmak, bilgi ezberleyip, kendini âlim, ârif, velî sandı!..

İçerik?.. Bomboş!.. Tamtakır!..

Amaç, içeriğe ulaşıp onu elde etmektir!.. İşaret levhası koleksiyonu yapmak değil!

“Riba”, dedi; sen ise bunun hangi uygulamanın ismi olduğunu anlamadan, enflasyonun yüzde yüz olduğu ülkede, üç kuruşu olan ihtiyarı, emekliyi, “FAİZ”ci diye değerlendirip, ateşle korkutup, ele muhtaç ettin!.. “Kâr payı” ismiyle, önce “faiz” dediğine bu kez helal elbisesi giydirdin!

“Harama bakma” dedi; gözüne gözlük, kafana örtü koyup, eve TV sokmadın!.. Oysa “bakma”nın, “haram olanı arzulama!” içeriği taşıdığını anlamadın!

Tüm yaşamın, denizin üstünde kelimeler teknesinde geçti, bir türlü kavram ve içerik denizine dalamadın!

Kelime ve isimler perdesinden bir kere olsun geçemedin!..

“Allâh” dedi; Tanrı yaptın!

“Rasûl” dedi, peygamber ettin!

“Semâ” dedi, gök ettin!

“İslâm Dini”ni yani “ALLÂH Sistem ve Düzenini kavra” dedi, “Müslümanım” diyerek işi bitirdiğini sandın!

Şuurunda zerre kadar Hz. Muhammed’in tebliğ ettiği “iman” anlayışı yokken; “müminim” diye kendini etiketleyerek, “iman” içeriğine sahip olduğunu ZAN ve iddia ettin!

Daha beynin mikrovoltun üstüne çıkmamışken, evrensel aydınlatıcı “mürşit” olduğunu sandın!

Zavallı et beyinli, isim ve kelime perdeli, hayal kulu!..

Şuur olduğunun bilincine ermemiş; “yukarda Allâh var” diyen, tanrı kulu!..

Sen bu bol sıfırlı kafa kağıdınla, ülkende, değerliyim diye kendini aldatırsın; ama, her rakamı değer olan “ötekiler”in ülkesine gittiğin zaman; sıfırlarının sıfır olduğunu gördüğünde, hâlin nice olur bilemem!

Haydi var git, kendini aldatmaya devam et!.. Kendini, âlim, ârif, velî, mürşit, müceddid, mehdi diye aldatmaya devam et; ve bu arada birazcık akıl bulursan, bir akıl hastanesinde kendine oda ara!

Belki sana orada, önemli olanın isim ve kelime değil; içerik ve kavram olduğunu fark ettirebilirler! Seni kelime ve isimle uğraşmak yerine, onların işaret ettikleri, olayları ve kavramları irdelemeyeyönlendirebilirler!

Umarım bundan sonra, içerik değiştirmeden isim değiştirerek bir yere varamayacağını anlamış; beni boş yere oyalamaktan vazgeçmiş olursun!” 

Tövbe, estağfirullâh!

Bir harf ile oynayıp, zeki Türk milletinden bir fert olarak, soruna bir çözüm bulayım, dedim; işitmediğim laf kalmadı! PC, benden akıllı çıktı!

Kahrol, gerçekleri acı acı yüzüme vuran PC!.. Çernobil virüsü gelsin hakkından!..

Doğruları hazmedemediğimiz yerde, biz de işte böyle kaba güçle örteriz onları! Yaşasın virüsler, virüslüler! Onlar gelir gerçeklerin hakkından hepsini imha ederek; ve de sonuçlarına katlanarak!

Elbet bir gün, seninle başa çıkacak üç paralık bir akıl bulabilirim bir yerlerde…

Bunun için de, bugünden tezi yok, bizim “Wayne”deki “Homedepot”dan aldığım, kripton ampullü el feneriyle dolaşmaya başlayacağım, yağmursuz bulutsuz Güneş altında, açık havada dolaşmaya, aklı aramaya!..

 

1.5.1999