SİSTEMİN SESLENİŞİ 1

Ahmed Hulûsi

Yaşamımız içinde din konusu bir hayli geniş yer kaplar…

Pek çoğumuz, hiçbir uygulaması içinde olmasak bile, dinimize sahip çıkar, hiç laf söyletmeyiz…

İyi hoş da, “Müslümanım” demekle, müslüman olunabilir mi?..

“Müminim” denmekle mümin olunabilir mi?..

Öncelikle şunun üstünde duralım…

“Müminim” kelimesinin anlamı nedir?..

Bu kelimeyi niçin söyleriz?..

Bu kelimeyi söylerken neyi bilmemiz; ve söylendiğinde neyi anlamamız gerekir?..

Öncelikle bilelim ki “iman”, fıtrî bir özelliktir! Sonradan edinilmez! Sonradan açığa çıkabilir; fakat sonradan edinilmez!

“İman”ın kişide açığa çıkması ne demektir?..

Kişinin, kendisinde vehmettiği bireysel bilincin ötesindeki TEK bir gücün, her şeyi dilediği gibi oluşturduğunu, basîretiyle görmesinin adı “iman”dır…

“İman”, cehennem boyutundan kurtulup cennet boyutuna geçmeyi sağlar; “İslâm” ise, cehennem boyutunun yakışından olabildiğince çabuk kurtulup, girilesi ise, cennette yüksek mertebeli bir yaşam edinmeyi getirir!

“Nebi ve Rasûllerin getirdiklerine iman” ise, bu anlattığımız “iman” kavramı içinde, Tek bir varlığın, “Risâlet” boyutu diliyle, kendi sistemini açıklaması kapsamında mütalaa edilir…

Afrika’nın ortasındaki Rasûl duymamış bir yerli dahi, birinci şıkta anlattığımız “iman” kendisinde açığa çıktığında cennet boyutuna ulaşabilir…

Buna karşılık, müslüman ortamında ömrü secdede geçmiş nice kişiler, bu “iman” fıtratlarında olmadığı için, “taklidî iman”la yaşarlar; ve “imansız” olarak ölüm ötesi boyuta geçebilirler…

Öncelikle “iman”ın birinci şıkkı üzerinde biraz daha duralım…

“İman” sahibi cehennemden geçer, fakat yanmaz!.. “Yanma” olayı kesinlikle bilelim ki, “imansızlıktan”dır! “Yanma”; seni üzen, sıkan, bunaltan, yaşamından nefret ettiren; kurtulmak istediğin içinde bulunduğun “hâl”dir!

Her şeyin Tek’in takdiri, dilemesi ve yaratmasıyla meydana geldiğini; olanın, olandan başka türlü olmasının da mümkün olmadığını idrak eden basîret, bunu, kendisinde açığa çıkan “iman nûru” ile yaşayabilmekte ve kavrayabilmektedir! Bu “iman”la da, Allâh Rasûlü’nü görmemiş, duymamış olsa bile, sonuçta cennet boyutunun bir ferdi olur!..

“Ben müminim” sözünü, dilin söylemesi önemli değildir; “hâl”inin dile getirmesi, gereken sonucu getirir!

“Ben müslümanım” sözünü dilin söylemesinin değeri yoktur; tâ ki “fiil” bunu dillendirmedikçe!

Daha önce de çeşitli açıklamalarımızda belirttiğimiz üzere “ALLÂH” kelimesi bir isimden ibarettir; ve burada önemle üzerinde durulması zorunlu olan mânâ, bu ismin işaret ettiği kavramdır…

“Neye, nasıl iman?” düşüncesinin, bizden açığa çıkması önemlidir; öyleyse, bunun için de bizim “iman”kelimesinin mânâsını nasıl anlamamız gerektiği üzerinde durmamız gerekmektedir…

“İman”, tüm insanlığı kapsayan yönüyle anlaşılır, bir…

“İman”, Rasûlullâh’a tüm inananları kapsayan yanıyla anlaşılır, iki…

“İman”, tüm insanları kapsayan ve sistemi en kalın çizgileriyle fark etmeye dönük şekliyle, fıtrî bir özellikolarak kişide açığa çıkabilir ki; bu onun, uzun arınmalardan sonra, neticede cennet boyutunu yaşamasına yol verir; Allâh Rasûlü’nü hiç tanımasa da!

“İman”ın Rasûlullâh’ı kabullenmiş olanlara taalluk eden yanına gelince…

Esas olarak Allâh Rasûlü’ne iman, “taklidî iman”ın bir koludur!..

Keza, Rasûlullâh’ın bildirdiklerine iman dahi, “B” sırrının ifade ettiği anlam kapsamında “ALLÂH İsmiyle İşaret Edilen”e olmadığı sürece, “taklidî” imandır!

“Taklidî iman”ın, “Tahkik” sonucu “ikân”a dönüşmesi ise yalnızca “B” sırrının kavranılıp yaşanmasıyla mümkündür!

Burada üzerinde önemle durmamız gereken husus:

“İman”ın bilgisinin yeterli olmayıp; iman bilgilerinin yüklendiği bilgisayarın cennet boyutunu yaşayamayacağı, gerçeğidir…

Hatırlayamayacağınız kadar detaylı iman bilgisini bir PC’ye yükleyebilirsiniz; ve her an o PC, bunları sesli ve yazılı olarak tekrarlamaya hazırdır… Ama o, imanlı bir insan değildir!..

Şimdi “iman” niçin gereklidir, sorusunun cevabına dönelim ve kısaca bunu görelim…

Az önce demiştik ki, “iman”, Tek bir Fâtır ve Yaratıcının dilediğince yarattığı olaylar içinde yaşadığımızı kabullenmektir…

Böyle olunca…

Artık kişi yaşamda yersiz veya yanlış veya olmaması gereken etiketli hiçbir şey göremez! Çünkü Tek Bir, dilediği gibi her şeyi yaratandır, ve yarattığında dilediği gibi seyredendir!..

Bu anlayışın sonu, kişinin her şeyden razı olması sonucunu getirir ki, artık onun için “yanma” yani “cehennem” boyutu bitmiştir… Cehennem ateşi ona, “Ey imanlı üzerimden çabuk geç, iman nûrun ateşimi söndürüyor” demeye başlar!.. Zira cehennemin tüm ateşini söndüren nûr, iman nûrudur! Burada dikkat etmemiz gereken şey şudur;

İman bilgisi değildir “yanma”yı söndüren!.. İman yaşantısıdır!..

İman yaşantısı demek, kişinin idrak ettiği iman gerçeği istikametinde düşünüp, olayları ve yaşamı “iman nûru”nun aydınlattığı şekilde değerlendirmesidir…

Kişi yaşamı ve olayları, ya iman nûru ışığında değerlendirir ve “Radiye” nefs noktasına ulaşır; ve imanlı bir kişi olarak en azından bu mertebede yaşar… Ya da “iman” yetersizliğinin getirdiği ateşte yana yana, sonunda yanmaz olur!

“İman bilgisi”, iman değildir!..

Çünkü, “iman” getirdiği yaşantıyla;

a. İnsanın yanmaktan kurtulup cennet boyutunu yaşamasına yol açar…

b. Varlığın her zerresinde “ALLÂH Adıyla İşaret Edilen”i müşahede ederek, cennet üstü, tarifi mümkün olmayan bir boyutun açığa çıkmasına vesile olur!..

İman bilgisi ise, eşeğin sırtındaki ilim kitapları yükü gibidir… İnsan hem iman bilgisini taşır beyninde ve dilinde; hem de yanmaya devam eder olaylar içinde yaşamı boyunca!.. “Bu neden böyle oldu, keşke olmasaydı” suçlamaları içinde ve bunun getireceği başka duygu alevleri içinde yanarak! İnsana “iman”bilgisinin verilmesinin amacı, onun taşınması değil, anlamının yaşanmasıdır!

Eğer “iman bilgisi”ni taşıyarak yaşıyorsanız, sizin yaşam boyu yanmanız asla bitmeyecek; yanarak boyut değiştirip; yaşamınızı ebeden yanarak sürdüreceksiniz… Sizde “iman” açığa çıkmadıkça da, bu böylece sürüp gidecek!

“İman”lı iseniz, bunun da alâmeti, “yanma”nızın bitmiş olması; yaşamda olan hiçbir varlığı, hiçbir nedenle “suçlamamanız”dır!.. Artık bu idrakın gereğini sürekli yaşar; cennet boyutundaki “seyr”inizi sürdürürsünüz…

Bunun ötesinde “B” sırrı da açılmış ve gereğini yaşar hâle ulaşmışsanız; artık yalnızca şunu söyleyebilirsiniz:

“Seyreden ol kendi oldu”!..

20.6.1998
New Jersey – USA